دلی به دست آر تا کسی باشی…

روزه تطوع صرفه نان است. نماز تهجد، کار پیرزنانست، حج رفتن تماشای جهان است، نان‌ دادن کار جوانمردانست، دلی به دست آر که کار آنست.

اگر بر روی آب روی خسی باشی و اگر به هوا پری مگسی باشی، دلی به دست آر تا کسی باشی.

بدان که خدای تعالی در ظاهر، کعبه ای بنا کرده که او از سنگ و گل است و در باطن کعبه ای ساخته که از جان و دل است. آن کعبه، ساخته ابراهیم خلیل است و این کعبه بنا کرده است. آن کعبه منظور نظر مؤمنان است و این کعبه، نظرگاه خداوند رحمـــان است. آن کعبه حجاز است و این کعبه راز است. آن کعبه انصاف خلایق است و این کعبه عطای حضرت خالق است. آنجا چاه زمزم است و اینجا آه دمادم… آنجا مروه و عرفات است و اینجا محل نور ذات. حضرت محمد مصطفی (ص)آن کعبه را از بتان پاک کرد تو این کعبه را از اصنام هوی و هوس پاک گردان:

در راه خدا دو کعبه آمد حاصل یک کعبه صورت است و یک کعبه دل

تا بتوانی زیارت دلها کن که افزون ز هزار کعبه باشد یک دل

دنیا نه جای آسایش است، بلکه محل آزمایش است، یکی را همت بهشت و یکی را دولت دوست ای من فدای آن که همتش همه اوست.

طالب دنیا رنجور است و طالب عقبی مزدور و طالب مولی مسرور.

دنیا طلبا تو در جهان رنجوری عقبی طلبا تو از حقیقت دوری

مولی طالبت کـــه داغ مولی داری اندر دو جهان مظفر و منصوری

(خواجه عبدالله انصاری)

 =========================================

اول اینکه:

صداي پاي حيات را مي شنوي ؟!…عزيز دل !
دارد از آوندهاي نخل پير بالا مي رود ! … نخل كمرش شكسته اما هنوز ريشه در خاك دارد ! … آوندهاي نخل آغوش مي گشايند تا سبزينه ها به زلالي آب سلام كنند و ديگر بار سوي آفتاب قد بكشند !
خرماي شيرين فردا طعم گس امروز را خواهد زدود ! من مطمئنم !

دوم اینکه:

...نشسته ای و داری یک یک واژگانم را حرف به حرف می خوانی !... کیبورد شده است یک مدیوم برای بیان حرفهای من !...خوشم نمی آید .... این جوری نمی شود حرف زد !...به چشمانت نگاه می کنم و می زنم روی کیبورد : بشسبسشبسیلبسیلسیبذلا !!

سوم اینکه:

....بهار پشت در خانه پا به پا می کند و نمی داند وقتی تو توی خانه ای اصلا نیازی به بودن او هست یا نه !...یک چشمش را دوخته به زنگ در و با چشم دیگر تو را با پیراهن آبی ات از قاب پنجره دید می زند !...چشم چرانی بهار چرا ندارد ! ... وقتی از میان دستهای تو ،همیشه  بهار نارنج فواره می زند ؛ وقتی نگاه مهربان تو روی همه اشیا و موجودات ، باران بی وقفه مهربانی می ریزد ، وقتی رنگین کمان توی چشمهای تو زاده می شود پل می زند به سمت بهشت نامکشوف درون ات ، وقتی سیاهی موهایت نسیم را می نوازد و عطر هزار گل ناشناخته وحشی هوش از سر کوچه های شهر می برد ، وقتی زمین مست از توست چنان که آسمان وَ من ، شاعرک عاشق پیشه ، روی مهتابی نشسته ام و به دف زدن ماه در استقبال قدمهایت زل زده ام و رقص هزار هزار ستاره را گرداگرد تو می بینم ، به بهار حق می دهم که دلدل کند و نداند که اصلا نیازی هست زنگ در این خانه را بزند یا نه !....
اما بهار یادش می آید که تو هفت سین را دوست داری ، سیب را و سمنو را ؛ ماهی های سرخ کوچک سرسفره را که درست سر بزنگاه توی تنگ شان غلت می زنند ؛ و دعای تحویل سال را که وقتی بر لبانت می رقصد شیرین ترین لبخند دنیا ، میهمان گوشه نشین دهانت می شود !...
بهار هم می داند که اگر تو نخندی بهار بودن اش به یک سکه سیاه هم نمی ارزد !...بهار هم می داند که اگر تو بخندی دنیا خواهد خندید و مگر او از خدا چه می خواهد جز این !...و اصلا مگر کارش چیست در این دنیای خوابزدهء ترشرو !
بهار دیگر تردیدی ندارد !...زنگ را فشار می دهد تا تو با خنده ات بهار را را بهاری کنی !

چهارم اینکه :

سال نو را پیشاپیش به شما عزیزان دلم تبریک می گویم . یادمان باشد که آمدن بهار خیلی هم مهم نیست ! ...مهم این است که بهاری باشیم و بهاری بمانیم ! ... چنین باد همیشه و همواره !

دوستت دارم